De waddeneilanden: Waddeneilanden algemene informatie over de eilanden ook buitenlandse

Een artikel met algemene informatie over de waddeneilanden, interessant om meer te weten over dit gedeelte van ons land en over de Duitse en Deense eilanden die ook tot de waddeneilanden behoren.  De waddeneilanden

De waddeneilanden: Waddeneilanden algemene informatie over de eilanden ook buitenlandse

De waddeneilanden zijn gelegen in de Noordzee, ten noorden van zowel Nederland als Duitsland en ten westen van Denemarken. De waddenzee vinden we tussen de eilanden en het vasteland. Omdat de waddenzee bij eb voor het grootste deel droogvalt is het een zeer belangrijk voedselgebied voor vele verschillende vogelsoorten. Aan de noordkant van zowel de Nederlandse als de Duitse waddeneilanden zijn drukbevaren scheepsroutes. De waddeneilanden zijn in zijn totaliteit 1047,5 kilometer groot en worden bewoond door plusminus 81.300 inwoners. Naar oppervlakte gezien is het Nederlandse waddeneiland Texel het grootste, gevolgd door het Deense eiland Rømø en het Duitse waddeneiland Sylt. Qua inwonersaantal is het Duitse eiland Sylt het grootste met ongeveer 21.000 inwoners.

Dynamisch waddengebied

Het waddengebied is een dynamisch gebied waar de getijdegeulen zich in vroeger jaren regelmatig hebben verlegd, de positie van de waddeneilanden en de grenzen van het wadden- en kweldergebied steeds opschoven. Ook in onze tijd heeft het waddengebied met weersinvloeden en de constante opbouw en afbraak van de zee te maken.

Waddeneilanden het bouwen van dijken

Om de zee te bedwingen is men begonnen met het bouwen van dijken. In aanvang hebben kloosterlingen, onder andere van het klooster van Aduard hierbij een belangrijke rol gespeelt. Vanaf de late Middeleeuwen neemt de wateroverlast af. Door landaanwinning worden de dijken vanaf de 17e eeuw steeds meer weggeschoven. In de 19e en 20e eeuw was dit proces op zijn hoogtepunt, door menselijk ingrijpen kon men voorkomen dat door weersinvloeden de kust van zowel Noord- als Zuid Holland structureel veranderden in losse eilanden met daarachter het waddengebied. Wel hebben storminvloeden rond het jaar 1200 ervoor gezorgt dat de noordelijke kust van West-Friesland uiteenbrak en er 5 eilanden ontstonden. 4 van deze eilanden gelegen aan de westkust waren zo rond het jaartal 1600 alweer teruggewonnen, Wieringen echter wat gelegen is ten Zuid-Oosten van het waddeneiland Texel is een eiland gebleven tot in de 20ste eeuw. In de noordelijke provincies Friesland en Groningen kwamen steeds plannen bovendrijven om de waddenzee in te dijken en droog te maken, de eilanden zouden dan weer deel uitmaken van het vaste land. Gelukkig hebben Natuur- en Milieubewegingen dit weten te voorkomen, zij hebben veel actie hiervoor gevoerd.

Dammen in de waddenzee

Het aanleggen van dammen in de waddenzee is niet zo eenvoudig, in het jaar 1872 heeft men op het toenmalige wantij een dam aangelegd van het Friese Holwerd naar het eiland Ameland. Omdat de dam al snel zeer veel schade op liep door stormen werd al in 1882 besloten om de dam op te heffen. Aan beide einden zijn nog resten van de dam terug te vinden die verder geheel weggeslagen is. In het noordelijk gelegen deel van de waddenzee is het aanleggen van dammen eenvoudiger gebleken, Nordstrand is eigenlijk geen eiland meer omdat het met dijken aan de wal is verbonden. Ook de eilanden: Oland, Rømø, Sylt, Hamburger Hallig, Nordstrandi schmoor en Langeneß zijn allemaal over een dam bereikbaar. Mandø kan men zelfs zonder dam bereiken via een getijdenweg.

Nederlandse waddeneilanden en onbewoonde zandplaten

Een lijst van Nederlandse waddeneilanden en onbewoonde zandplaten van west naar oost gelegen:

  • Noorderhaaks- Richel- Griend- Rif- Engelsmanplaat- Simonszand-  Rottumerplaat- Rottumeroog.
  • De bewoonde eilanden Texel– Vlieland- Ameland- Terschelling en Schiermonnikoog

De Nederlandse waddeneilanden zijn samen 405,2 vierkante kilometer groot en hebben 23.872 inwoners. Elk eiland is een gemeente. Het eiland Texel behoort tot de provincie Noord-Holland, de eilanden Vlieland, Ameland, Terschelling en Schiermonnikoog sinds het jaar 1942 tot de provincie Friesland.

De onbewoonde eilanden Noorderhaaks, Rottumerplaat, Rottumeroog.

De zandplaten: Rif, Engelsmanplaat, Simonszand, Zuiderduintjes, Richel en Griend worden niet tot de eilanden gerekent omdat ze te klein zijn. Ten oosten van Schiermonnikoog lagen de inmiddels verdwenen waddeneilanden Moenkel angenoe en Bosch.

Duitse waddeneilanden en zandplaten

De Duitse eilanden beslaan een oppervlakte van ruim 448 vierkante kilometer, en er wonen plusminus 53300 mensen.

Een lijst van bewoonde en onbewoonde Duitse waddeneilanden en zandplaten

Bewoond:Borkum, Juist, Norderney, Baltrum, Langeoog, Spiekeroog, Wangerooge, Neuwerk, Pellworm, Nordstrand (nu walvast), Halligen ( Hooge, Langeness, Oland, Gröde, Nordstrandi schmoor, Hamburger Hallig), Amrum, Föhr en Sylt (verbonden met de vaste wal door de Hindenburgdamm). Onbewoond: Lütje Hörn, Kachelotplate, Memmert, Mineser- Oldoog, Alte Mellum, Großer Knechtsand, Nigehörn, Scharhörn, Trischen. Onbewoonde Halligen (Habel, Süderoog, Südfall, Norderoog). Men kan vanaf verschillende Duitse waddeneilanden een boottocht maken naar Helgoland, wat een rotseilandje is wat 70 kilometer uit de kust ligt in de Duitse bocht. Dit rotseiland behoort niet werkelijk tot de waddeneilanden maar het eilandje heeft een sterke culturele binding met de waddenregio. Ook spreekt men op het eiland een dialect van het Noord-Fries.

 Officiële wadden eilanden

Om officiël tot de waddeneilanden gerekend te mogen worden moet bij een gemiddeld hoogwater ten minste 160 hectare niet meer door het water van de Noordzee worden overspoeld. Vanaf Juli 2003 werd bekend gemaakt dat de zandplaat Kachelotplate is aangegroeid tot een echt eiland. Kachelotplate is gelegen tussen Borkum en Juist ten noorden van de Eems. Tevens hebben de inmiddels verdwenen eilanden Buise en Bant tot het Duitse waddengebied behoort. Een gedeelte van het voormalige eiland Buise leeft voort als het oostelijke deel van Norderney.

Deense waddeneilanden en zandplaten

De bewoonde eilanden: Rømø, Mandø, Fanø. De onbewoonde: Langli, Koresand De resten van het Deense Hallig Jordsand dat tot in de 20e eeuw ten zuiden van Rømø lag zijn tenslotte allen verdwenen. De Deense waddeneilanden zijn tesamen bijna 194 vierkante kilometer groot en er wonen plusminus 4173 mensen.

Ontwikkeling van de Nederlandse waddeneilanden en de kust

Éen van de belangrijkste ontwikkelingen van de waddeneilanden is dat deze zich bewegen van west naar oost. Men noemt dit langzaam verplaatsen ook wel ‘wandelen’. Aan de westkant verdwijnen de eilanden in langzaam tempo in zee terwijl aan de oostkant steeds grotere zandbanken ontstaan. Als gevolg van dit ‘wandelen’ vinden we de meeste dorpen dan ook aan de westkant van de eilanden. Toen de dorpen werden gebouwd deed men dat meestal middenop het eiland. Als we terugkijken op de laatste eeuwen dan zijn er genoeg voorbeelden van vele huizen en zelfs complete dorpen die in de zee zijn verdwenen. Een andere belangrijke ontwikkeling waar de waddeneilanden mee te maken hebben is de haakvorming. Dit houd in dat haakvormige richels langs de zeearmen ontstaan die door het verschuiven van de zeearm van vorm veranderen. Als deze haken aanwassen kunnen nieuwe zandplaten ontstaan. Voorbeelden hiervan zijn de Noorder- en Zuiderhaaks. In sommige gevallen groeit zo’n plaat, als hij is ontstaan op de plaats waar het eiland is ‘weggewandeld’ weer aan het eiland vast en heeft men het verloren gebied weer terug gewonnen.

Verschillende types waddenkust

Afhankelijk van de omstandigheden zijn er verschillende types waddenkust mogelijk. Omstandigheden die hier invloed op uit oefenen zijn onder andere: de hoogte van het tijverschil en de gemiddelde golfhoogte. Een ‘open’ kust ontstaat vaak daar waar men te maken heeft met een groot getijdeverschil en een geringe hoogte van de golven. Kenmerken van een ‘open’ kust zijn: geen eilanden, slechts enkele zandplaten en een groot gebied van kwelders en wadplaten. Een ‘gesloten’ kust vinden we daar waar het getijdeverschil klein is en de gemiddelde golfgrootte hoog. Kenmerken van een ‘gesloten’ kust zijn: tientallen kilometers eilanden en daarachter een lagune met geen of weinig wadplaten.

Vijf categoriën waddenkust

  1. Groot getijdeverschil, geen eilanden, uitgestrekte kwelders
  2. Richels opgebouwd door golven, bij dit type komen soms primitiefe eilanden voor
  3. Vele zeegaten en (korte) eilanden.
  4. Minder eilanden maar de eilanden zijn langer.
  5. Overheersende golfhoogte, aaneengesloten lange barriéres.

Als we kijken naar de golfhoogte ter hoogte van Rottum die gemiddeld ongeveer 1 meter is en naar het getijdeverschil dat gemiddeld ruim 2 meter is, kunnen we de Nederlands/ Duitse waddenkust indelen bij type 3. Dit type heeft als kenmerken: vele overwegend korte eilanden en talrijke zeegaten.

Waddeneiland Texel 

 

Bron : http://vakantie2014.com/de-waddeneilanden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: