Individualisme: individualisering van de samenleving individualisme en protestantisme

Individualisme is de tegenhanger van collectivisme, onze Westerse samenleving wordt steeds individualistischer in niet Westerse landen is dit vaak minder het geval. Wat is individualisme, hoe is het ontstaan, individualisme en onderwijs en hoe verhoud individualisme zich tot het protestantisme. 

Individualisme

Individualisme: individualisering van de samenleving individualisme en protestantisme 

Bij individualisme staat de unieke persoon in het middelpunt. Bij collectisme is de gemeenschap het middelpunt. Onze Westerse samenleving wordt steeds individualistischer wat niet altijd zo is geweest. In niet Westerse landen ( voornamelijk moslimlanden) is men nog steeds meer collectivistisch ingesteld. De opkomst van het individualisme is terug te voeren naar de laatste helft van de Middeleeuwen. Na de kruistochten heeft Europa een verandering ondergaan, Griekse denkbeelden gingen een grotere plaats innemen en van de Grieken is bekend dat deze al veel eerder hebben gepleit voor de autonomie van de mens.

Individualisering van de samenleving 

Individualisering komt in de samenleving op vele manieren tot uiting, en dat begint al als kinderen nog jong zijn. We willen dat onze kinderen op school persoonlijke aandacht krijgen en dat ze aangesproken worden op hun niveau met hun eigen gaven, talenten, gedrag en karakter. Onze kinderen moeten zich kunnen ontwikkelen op een manier die bij hem of haar past. Worden ze groter dan laten we ze zoveel mogelijk eigen keuzes maken ten opzichte van bijvoorbeeld beroepskeuze, hun huwelijkspartner, hun manier van leven, hun woonplaats en hun kerkkeuze. Bij al deze keuzes staat het individu centraal met zijn rechten en plichten.

Individualisme en onderwijs 

Veranderingen in de samenleving hebben vaak invloed op het onderwijs, men verwacht dat het onderwijs mee veranderd met de ontwikkelingen in de samenleving. Ontwikkelingen die de laatste jaren tot veranderingen hebben geleid zijn onder andere:

  • Kinderen groeien op in kleinere gezinnen
  • Kinderen hebben meer te maken gekregen met echtscheiding van de ouders

Steeds meer ouders werken beiden 

Deze genoemde ontwikkelingen hebben invloed op de aandacht die ouders en kinderen voor elkaar hebben. De laatste decennias is de nadruk steeds meer komen liggen op de individuele prestatie van het kind en minder op zijn functioneren in de groep. Het is merkbaar op school dat kinderen die opgroeien in kleinere gezinnen meer gewend zijn aandacht te krijgen en dat men minder gewend is rekening te houden met de ander ( broertjes en zusjes) en te delen. Als ouders beiden werken vraagt dit veel organisatie in het gezin en ook ten opzichte van de school. Ouders stellen soms eisen die getuigen van een sterke individuele gerichtheid die zeer dicht aan egoïsme grenst.

Individualisme in relatie tot protestantisme 

Ten tijde van de Middeleeuwen kende men meer gemeenschappen, een heel belangrijke was de Rooms- Katholieke Kerk maar ook vele gildes en kloosters speelden een belangrijke rol in de toenmalige samenleving. Hield men zich niet aan de geldende regels dan volgde straf. Luther ging als individu in 1517 de strijd aan tegen misstanden in de Rooms- Katholieke Kerk. Na die tijd braken velen met bestaande gemeenschapsbanden om hun leven meer naar eigen eer en geweten in te kunnen richten. Dit was echter niet omdat men zoveel op had met het individualisme maar men wilde in eigen verantwoordelijkheid de wil van god doen. Er ontstonden gemeenschappen waarin iedere gelovige zijn eigen individuele verantwoordelijk hield voor god. Helaas ontstonden vele persoonlijke meningen over de bijbel en de bijbelse uitleg en was dit onbedoeld één van de oorzaken die geleid heeft tot kerkscheuringen.

Individu Protestantisme en God 

Binnen het protestantisme is het individu nooit los te zien van god en van de gemeenschap. Wel werd steeds belangrijker dat ieder mens uniek is met eigen gaven die ontwikkeld moeten kunnen worden. Het doel was wel om dit te doen tot Gods eer en tot welzijn van de medemens. Vele protestanten maakten de persoonlijke keuze om te vertrekken naar Amerika om zich daar beter te kunnen ontwikkelen. De opkomst van het piëtisme maakte het geloofsleven individualistischer aan eigen ervaringen met god werd veel waarde toegekend dit achte men nodig om de zekerheid van het geloof te kunnen ontvangen.

Individualisme tegenover collectivisme 

Collectivisme houdt de persoonlijke ontwikkeling van mensen tegen en houdt vooruitgang tegen. Er ontstaan weinig nieuwe ideeën en initiatieven. Bij collectivisme

is de kans op corruptie groter. Wanneer er een groepscultuur heerst worden groepsgenoten bevoordeeld, bij individualisme gebeurt dit niet. Individualisme heeft voor veel voordelen gezorgd:

  • Man en vrouw zijn niet gelijk maar meer gelijkwaardig geworden
  • Men kan meer zijn eigen leven inrichten zonder beperkende dorpsregels

Belangrijke beslissingen neemt men zelf en er zijn meer gelijke rechten of men nu straatmaker is of minister. Heeft men bijvoorbeeld een hartoperatie te ondergaan dan is de wachtlijst voor beiden evenlang  en medicijnen zijn voor beide mensen zonodig beschikbaar want de één wordt niet voorgetrokken boven de ander.

Waar ging het mis met de individualisering 

Toen vanaf half de negentiende eeuw individualisme door ging schieten veranderde het bevrijdende element in een bedreigende factor. Het liberalisme en de sterk gestegen welvaart hebben hier veel invloed op gehad. Als individualisme ontaard in egoïsme wordt samenleven bijna onmogelijk gemaakt en ontstaan er chaotische toestanden. Het doorgeschoten individualisme is een bedreiging voor ons nageslacht. Zolang individualisme samen gaat met verantwoordelijkheid en met respect hebben voor en rekening houden met anderen kan het een voordeel zijn. Als het echter doorschiet naar egoïsme wordt het een bedreiging voor ons en onze kinderen. Geloof kan ons leren het evenwicht te bewaren, we zijn unieke mensen maar we dienen ons te houden aan gods wet en geboden en mogen niet autonoom leven. Binnen de kerk en het geloof heeft individualisme eveneens een plaats gekregen, laat onze zorg zijn dat het geen individualistisch streven wordt naar geluk en plezier en ontaarden in egoïsme. Maar dat ons leven zou mogen zijn gehoorzamend aan gods geboden levend tot eer van zijn naam en tot welzijn van ons zelf, van onze medemens en van de volgende generaties.

Bron : http://artikelsschrijven.nl/2013/individualisme/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: